venusliveshere:

“bazen hayatında bana yer yokmuş gibi hissediyorum.” diyorum durup dururken.

“sanki hayatının nasıl olacağı en başından belli. sen hep denizde olmalıymışsın gibi.”

bir şey demiyorsun.

kabulleniyorum.

saatler geçiyor.

sarhoşuz.

uyumak için yatağa geçiyoruz. burnum boynunda. sarılıyoruz.

uykuya dalmakla dalmamak arasındaki araftayım.

sessizlik oluyor. upuzun bir sessizlik.

uyuduğunu düşünerek derin bir nefes alıp gözlerimi kapatıyorum.

“sana hayatımda yer var.” diye mırıldanıyorsun birden. sesinde uyku var.

“hayatım sensin ki benim.”

(venusliveshere gönderdi)

askyasalciinayet:

boynunda iplerle ayağındaki sandalyeyi itelerken kapıdan içeri aylarca beklediği sevdiğinin gelmesiyle tebessüm eden bir şairin son satırlarındaki umutsuzluk gibi,öyle bir şey bu,başka türlü anlatılması güç.

(siyahkadaryalnizz gönderdi)

pansehir:

geyiğin ayağında kocaman bir taş yarası, bakıp üzülüyorsun. ama nasıl kaçmış. koşmasaymış ölürmüş o geyik sana anlatamaz. üzülme. o yara iyi ki var.